استخـــــــونی

تو گویی که وبلاگت را باید آپ کنی       
                                                       اندک چیزی نوشته خوانندگان را شاد کنی
من چه گویم چون ندارم حال آن ؟          
                                                       کس نداند از دلم احوال آن !
دیر وقتی است کارم کمی قابل شده  
                                                       وقت سر خاراندنم زایل شده
ذوق و شوق آپیدنم رفته ست به باد
                                                       مطلبی شایسته گفتن نباشد در بساط
فکر و ذکر تمامی بگذاشتم بر این کار
                                                       بهر این کار و تلاش عیبم مدار       
گر بصبری تو این چند روز چند
                                                       من شوم فارغ ز این هفتاد بند
بعد از این آیم سراغت با نظر
                                                       بعد از این آپم برایت بی حذر